Podróże Tomasza Tylki

Mapa podróży

Płyniemy

Nasz statek

Chrzest równikowy

http://www.marmucommerce.com/pl/UroczystoAe_przekraczania_rwnika_chrzest_rwnikowy.html

Uroczystość przekraczania równika funkcjonowała również jako chrzest morski dla nowo przybyłych na pokład, szczególnie na żaglowcach. Już kilka dni wcześniej żeglarze każdą wolną chwilę przeznaczali na przygotowania. Z rozmaitych materiałów tworzyli różnokolorowe, ekstrawaganckie kostiumy króla mórz Neptuna, jego żony (na pokładach statków niemieckich była nazywana Tetydą, polskich – Prozerpiną lub Amfitrytą, podczas gdy w mitologii rzymskiej żoną Neptuna była Salacja) i całej dworskiej świty. Po osiągnięciu równika towarzystwo to dowodziło „chrztem” tzw. „neofitów”: najmłodszych członków załogi i pasażerów znajdujących się na pokładzie. Dzień przed tym wielkim wydarzeniem marynarz na oku krzyczał: „Uwaga!”, a donośny głos Trytona rozlegający się z głębin (czyli z bulaja pod pokładem) zapowiadał przybycie dostojnych gości. Żeglarze mieli wolną rękę w przygotowywaniu tych zabaw.
Całe towarzystwo zjawiało się na czas w swoich dziwacznych kostiumach: Tryton ze splecionymi włosami, Neptun z trójzębem, zarówno on jak i jego żona powiewający długimi blond włosami dziwnie pachnącymi konopią W świcie znajdował się również astrolog w błękitnym płaszczu i golibroda z ostrą brzytwą.
Czasami kandydaci do chrztu byli traktowani tak brutalnie, że wymagało to interwencji kapitana. Neofici byli smarowani najbardziej wymyślnymi mazidłami, pławieni w wielkich beczkach tak długo, aż nic nie słyszeli i nie widzieli („próba wody”), a następnie „balsamowani” smołą lub innymi środkami konserwującymi. Wówczas podchodził do nich golibroda z brzytwą. Ostatecznie jednak otrzymywali bogato zdobiony certyfikat poświadczający, że przekroczyli równik. Dla uczczenia tej okazji przygotowywano specjalny poczęstunek, np. świeży chleb ze smażonymi śledziami z puszki, a do picia piwo i wódka. Nikt nie mógł się wykręcić od udziału w tej ceremonii; każdy żeglarz, płynący w kierunku równika dobrze to wiedział i chcąc nie chcąc musiał przez nią przejść.

Wyspy Zielonego Przylądka

http://pl.wikipedia.org/wiki/Republika_Zielonego_Przyl%C4%85dka

Republika Zielonego Przylądka (port. Cabo Verde, República de Cabo Verde) – państwo wyspiarskie na Oceanie Atlantyckim, położone 620 km na zachód od zachodnich wybrzeży Afryki, geograficznie tożsame z Wyspami Zielonego Przylądka wraz z wodami terytorialnymi. Nazwa państwa pochodzi od znajdującego się na wschód od wysp Przylądka Zielonego – najbardziej na zachód wysuniętego punktu kontynentalnej Afryki. Do mieszkańców tego kraju w języku polskim stosuje się niekiedy nazwą nawiązującą do portugalskiego określenia Wysp – Kabowerdeńczycy.
Do czasu odkrycia Wyspy pozostawały niezamieszkane. Dzisiejsi mieszkańcy są potomkami niewolników sprowadzanych do pracy (głównie z terenu dzisiejszego Senegalu) oraz portugalskich kolonistów. Około 3/4 społeczeństwa stanowią Mulaci, reszta jest pochodzenia murzyńskiego. Na wyspach żyje także kilka tysięcy osób pochodzenia europejskiego, zwłaszcza portugalskiego. Na wyspach żyje ok. 435 tys. osób (2000 r.), natomiast poza granicami kraju, zwłaszcza w USA, Portugalii i Holandii żyje liczna diaspora, szacowana na ok. 700 tys. osób, z czego ok. 500 tys. w USA. Ponad połowa ludności zamieszkuje główną wyspę archipelagu – Santiago.

Latająca Ryba i Wieloryb

Salwator

Brazylia

http://pl.wikipedia.org/wiki/Brazylia

Brazylia (pełna nazwa: Federacyjna Republika Brazylii) – największe pod względem powierzchni i liczby mieszkańców państwo Ameryki Południowej. Terytorium Brazylii zajmuje prawie połowę powierzchni Ameryki Południowej i rozciąga się w centrum kontynentu, a na wschodzie jest położone nad Oceanem Atlantyckim.
Długość wybrzeża Brazylii wynosi 7 491 km. Kraj graniczy z dziesięcioma innymi państwami:Argentyną, Boliwią, Gujaną Francuską, Gujaną , Kolumbią, Paragwajem, Peru, Surinamem, Urugwajem oraz Wenezuelą.

Rio de Janeiro

http://pl.wikipedia.org/wiki/Rio_de_Janeiro

Rio de Janeiro (port. Rzeka Styczniowa) - miasto w południowo-wschodniej części Brazylii nad Atlantykiem. Położone na skraju wyżyny, wśród wzgórz, m.in. znana "Głowa Cukru" - Pão de Açúcar, nad zatoką Guanabara. Stolica stanu Rio de Janeiro. Od 1808 do 1821 roku faktyczna stolica Portugalii - rodzina królewska z Janem VI na czele schroniła się tutaj przed inwazją wojsk napoleońskich. W latach 1822-1960 Rio de Janeiro było stolicą niepodległej Brazylii, zanim powstała Brasilia.
Miasto słynie ze swych pięknych plaż (np. Copacabana, Ipanema), olbrzymiego posągu Chrystusa Zbawiciela (Cristo Redentor) na górze Corcovado, ale przede wszystkim z corocznie obchodzonego karnawału. Działa tam także polski konsulat generalny.